Babalar günü şeysi

Gene geldi çattı babalar günüsü.

Efenim, şu ota moka gün koyma geyiğinin başlı başına bir abukluk oluşu bir yana, babalar günü bu günlerin en zorlamalarından biridir.

Çünküm neden derseniz, ‘babalık içgüdüsü’ diye bir şey yoktur.

Orayı burayı tohumlama derdinden başka hiçbir manevî amaç gütmeyen sperm denilen şeyin denk gelirliğidir sadece babalık dediğimiz şey… Hepiciği bu…

Çocuk dünyaya geldikten sora annede otomatikman oluşan annelik içgüdüsü gibi bir içgüdüsü de olmadığından, sonrası sadece yük ve katlanmadır erkek için; tabii her zaman olduğu gibi istisnalar hariç…

Babalık en fazla, içini ‘bazılarının’ hakkıyla doldurabildiği bir ‘kavram’ olabilir ille de zorlayacak olursak… ‘Bazen’, insan olmanın sırlarına erebilmiş ‘bazı’ erkeklerin başarabildiği münferit bir durumdur; hepsi bu.

Hele ki T.C.’de!

Oğlunu “hadi oğlum teyzelere pipini göster,” kızını “kıçını kır otur,” diye büyüten;

oğlunu pipisinin işlevlerini öğrenmesi için elinden tutup gerine gerine kerhaneye götürürken, kızını “aman orospu olmasın,” diye çocuk yaşta davul zurna eşliğinde bu kerhane tecrübeli err-keklerin altına süren;

oğlunun canını gözünü kırpmadan yine aynı davul-zurna ile çok bi kıymetli vatanına-milletine feda eden, kızına orospu olur korkusuyla okula gitmeyi bile çok gören;

canlı yayında din simsarına, “çocuğumu öpersem orucum bozulur mu?” şeklinde masum sorular soran;

ensestte dünyada birinç babalar diyarı T.C. de baba gibi baba, nadir görülen bir canlı türüdür.

Diyeceksiniz ki, “Ama benim babam!…”

Olabilir; bazılarınızın alı al, bazılarınızın moru mor, bazılarınızın babası da baba olabilir; ama o kadar. Bozuk saat bile günde iki kere doğruyu gösterir.

Nedir bu vıcık vıcık riyakârlık?

Eğer sizin babanız hakikaten baba gibi baba ise, bir gün değil, her gün sarmalayın onu; öldüyse her gün dua edin ona meşrebinizce! Hatta annenizden bile üstün tutun! Çünkü anne çoktur; ama baba gibi baba nerdeyse yoktur bu diyarda…

Öyle bir babası olan mutlu azınlıktansanız da babalar günü diye gözümüze gözümüze sokmayın.

Olan var olmayan var.

Kutlamıyorum kardeşim!

İnsanların çoğunun birbirini zerre kadar sevmeden yaptığı evliliklerde tecavüze eşdeğer cinsel ilişkiler sonucu sınırsız bir sefaletin, maddî-manevî yoksunluğun içine doğan çocuklara bir de anneler günü, babalar günü kutlatmak kadar ikiyüzlüce ve sapkınca bir şey düşünemiyorum.

Gene diyeceksiniz ki, “bütün bunlar hep kapitalizmin, sömürü düzeninde kasten cahil ve geri bırakılmışlığın sonuçları; onların ne suçu var?”

E ben de biliyorum bunu, bilmiyor muyum? Ne var ki hiç de yoksul ve cahil olmayanların ne olduklarını da gördü bu gözler.

O yüzden, hiç kendimizi ve birbirimizi kandırmayalım boşuna.

Çünkü bu ikiyüzllülük, sadece ve sadece göynek, gravat satıcılarının işine yarıyor.

  • “Babalar günün kutlu olsun babacığım, ver elini öpeyim; al bu da göyneğin”

  • “Niye? Dün baban değil miydim velet?”

  • “Olsun. Dün beni, kardeşlerimi ve annemi dayak manyağı yapmakla meşguldün, hiçbir zaman benim ne istediğimi anlamaya çalışmadın, daima tepemizde devlet gibi yumruk oldun, aslında senden nefret ediyorum; ama olsun, bugün babalar günü, babalar günün kutlu olsun!”

Olur, çay da söyliym mi aabi?

Yazarın sayfamızdaki diğer yazıları