Deneme

Tadı başka bir serinlik başladı, kısaldı ışıyan günler. Soluğu tökezleyen gecelerin yalnızlığı uzadıkça uzadı. Ufukta binlerce yeni günü bekliyor şafaklar. Mırıltısına kulak vermiyorum konuşmayan dünyanın....

Kendimi alkole vermeyeceğim. Her gün üzülüp ağlamayacağım. Tüketmeyeceğim oksijenimi. Gerçeklik duygumu yitirmeyeceğim. Alıştığımız gibi düşünmekten vazgeçeceğim. Yakıcı nefesi ensemizde olan faşizmden korkmuyorum, hastalıklardan da....

Adım Ayşe'ydi, Zeynep'ti, Demet'ti. Fatma'ydı. Komşuydum, arkadaştım, dosttum. Değildim. Beynimi her gün yıkayan toplum baskısıyla kendini durdurmak istemiyordum. Ne istiyorsam onu yaşamaktı amacım. Kendimi...

“Hiç bilmediğimiz bir yaz başlayacak” dedi hafif gülümseyerek. Bildiğimiz yazlar oldu mu hiç diye düşünmeye başlamıştım ki; “Öyle… hep bilmediğimiz yerden başlar” diyerek merakımı...

Fırtınalara karşı ters kanat açan kır çiçeklerine  Çocukken bilerek kuşları öldürdüğüm oldu. Karnımızı mı doyuracaktık, hayır. Ufacık saka kuşu, bir de bitbidi diye bir kuş vardı, mini...

‘’Neden, ruhunda böyle müthiş sevinç ve acı değişip duruyor? Çünkü senin her şeyin var ve hiçbir şeyin yok!’’                                                               Friedrich Hölderlin, Hyperion Gecenin bu saatinde melekler görünse...