Deneme

Yıllar önce, Elsa Triolet’nin Beyaz At romanını okuduğumda romanın kahramanı olan Michelle Vigaud’dan çok etkilenmiş, onu beyaz atlı kahramanım yapmıştım. Babasını sadece ceketi pırıl pırıl...

Az sonra güneş doğacaktı. Sokak köpekleri, kediler hiç uyumamış gibiydi. Duvar dibinde sabahlayan bir öksüz. Deli gibi çalışıp ölü gibi yatan, gece vardiyasından dönen...

Elma armut parolasıyla saklandığım taş duvarın ardında, herkesin beni aramasının hazzını ne ebê ne de sobe olmaya değişmezdim... Ta ki elinde bavuluyla babamı görene dek... "Elma...

Bir başkadır Gulê’nin bakışları. Öksüzlerin, yetimlerin ve fakirliğin acısı gizlidir Gulê’nin gözlerinde. Saçları kızıla çalar Gulê'nin. Kızılbaştır Gulê. Yüreği yakılmıştır; acılardan, kederlerden. Yaralıdır Gulê, yarası...

Çenesinin altına bağladığı eşarbı açıp, bir ucuyla boynundaki teri silmeye başladı. Terden alnına yapışmış beyaz saçlarıyla gizlenemeyen bir kederin taşıyıcısı gibiydi. Pazardan aldığı üzüm poşetini...

Yorgun, uykusuz sesin çınlıyor kulağımda, sonra yeniliyor kendini gün içinde. Hiç farkında olmadan, dalıp gidiyorum. Denize bakıyorum, yeşiline zeytin ağaçlarının, beyaz sessiz gidişine bulutların. Hiçbir...