Çözüm İmkan ve Araçları

Milliyetçi hamaset ve gaz verme söylemlerini bir yana bırakırsak Güney’deki durumun ÇÖKÜŞE gittiğini; öncelikle ÇÖZÜM ne olabilir üzerinde yoğunlaşmak gerektiğini görürüz.

Bana göre Güney’deki sarsıntısının temelinde ÜÇLÜ ittifakın bugün çökmüş olması geliyor. Kastettiğim KDP ve YNK’nin ABD şemsiyesi altındaki uzlaşmasıdır.

Hatırlayacaksınız; KDP ve YNK arasında 1990’lı yıllarda alevlenen çatışmalar, ABD’nin ARABULUCULUĞU ile çözümlenmiş ve PROTOKOLE bağlanmıştı.

19 Eylül 1998’de, ABD Dışişleri Bakanı Medeiline Allbright’in, parmağıyla işaret ederek Barzani ve Talabani’yi dünyanın gözü önünde tokalaşmaya davet etmesi hatırlardadır.

Zaman içinde pek çok gelişme olduysa da hepsi bu ittifakı güçlendirdi. Örneğin Kürtlere Irak Cumhurbaşkanlığı, Merkezi parlamentoda temsil, Federal Kürdistan Yönetimi haklarını getiren 2005 Irak Anayasası bu itttifaklar üzerine oturmaktadır.

Görünuşe göre bu ittifakın kırılma noktası, ABD’nin Referandum sürecinde REFÜZE edilmesiyle başlamaktadır. ABD’nin koruyucu şemsiyesini çektiğini belli etmesi sömürgeci bölge devletlerini CESARETLENDİRMİŞ ve çok yönlü bir blokaja girişmişlerdir.

IKBY’nin ulusal heyecanlarla söylediği vaatlerin tersine böyle bir blokajı karşılamaya hiç de hazırlıklı olmadığı, Ortadoğunun siyasi aktörleriyle belirli UZLAŞMALAR sağlanan bir siyasal süreçten herkesle KÖPRÜLERİN ATILDIĞI bir bağımsızlık sürecini kaldıramadığı / kaldıramayacağı belli olmuştur.

YNK’nin ittifaktan çekilmesi de bunun bir sonucu olarak daha fazla bir yıkıma neden olan bir faktördür. [ Dukan’da toplanan Başkanlık Konseyi toplantısından sızdırılan bilgiler doğruysa YNK, ABD Dışışleri Bakanının mektubunun /önerilerinin kendilerine gösterilmeden geri çevrildiğini; bunu bilselerdi ertelemeyi dayatacaklarını öne sürmüş.]

Şimdi o haklıydı, bu yanlıştı konusuna dalmadan önce yakın tehdidi ele alarak ÇÖZÜM nasıl olabilir onun üzerinde durulmalı derim.

Artık durum 2014 bile değil Saddam dönemi fiili duruma gerileme, hatta iç çatışma tehlikesine kadar YARILMA eğilimi göstermektedir.

Bunu önleyebilmenin ilk adımı başta KDP ve YNK olmak üzere Güneydeki Partilerin derhal bir ULUSAL-DEMOKRATİK UZLAŞMA sağlamalarını teşvik etmek gerekiyor. Gerek diğer parçalarda, gerekse diasporadaki Kürt, Kürdistanlı parti, örgüt, politik şahsiyet ve aydınlar eğer yapıcı bir rol üstlenmek istiyorlarsa, tarafların yeni bir uzlaşma sağlamaları için YAPICI bir çaba göstermektir.

İlle dışarıdan birilerinin PARMAK SALLAMASI gerekmiyor. Bunu kendi arasında yapabilme olgunluk ve ufku gösterebilmeli derim. Bağımsızlık için her türlü BEDEL öderiz deniyordu; birbirimize uzlaşma eli uzatmak ÇOK MU AĞIR BİR BEDEL acaba?

Bunları da beğenebilirsin Yazarın diğer kitapları