Ay ne çok korkuyoruz..

Sevgiyi kaybetme korkusu varken bulamazsın, sarılamazsın o yüreğe kaybedeceğim seni birgün diye.

Ey gönül! Biliyorum sahip olmak istersin her şeye ama, bu çırpınışların boşa ve nafile.

Sevilmekten bile korkar olmuşsun, içindeki sen kendini buna layık görmüyor diye.
Ey gönül! Biliyorum ki; sen aslında kendini her şeye layık gördüğün gün sevileceksin her şeyinle.

Konuşup, duygularını anlatmaktan bile korkar olmuşsun, dediklerini beğenmeyecekler diye.

Ey gönül! Aç kendini önce sen kendine ve olduğun gibi ol , korkma seni eleştirecekler diye

Unutulmaktan korkar olmuşsun seni bir gün unutacaklar, adını bile anmayacaklar diye.
Ey gönül! Korkacağına kalk da bir şeyler yap iz bırakmak için ardında.

Duygularını ifade etmekten bile korkmuşsun, beni reddedecek ve sevmeyecekler diye
Ey gönül! Bırak duygularını özgürce ve sen kendini sev bir an önce.

Düşünmekten korkmuşsun çünkü her düşüncenin yükü ve sorumluluğu var bunu sende çok iyi biliyorsun
Ey gönül! Yüreğinle zihnin arasına öyle bir terazi kur ki; o zaman, yük dediğin şeyler hayatının hazineleri olsun ve seni dengeye koysun tüm benliğinle.

Gülmekten korkuyorsun çünkü ağlama kadar değerli görmüyorsun ve ciddi maskenle durmayı bir güç sayıyorsun.
Ey gönül! Gül ki gönlünde güller açılsın ve bil ki gülen yüzün kalplere ve zihinlere saçılsın.

Yaşlanmaktan korkuyorsun ve hayatı yaşayamamaktan çünkü ne anı yaşıyorsun ne de zamanın değerini biliyorsun.
Ey gönül! Korkacağına yaşa bu hayati anlarınla, tutkuyla ve aşkla, yasa ki dolsun daimî gençlik iksiri damarlarına.

Ölmekten korkuyorsun ve sanıyorsun ki bu bir sondur ama sen, önce bir yaşamayı bil
Ey gönül! Bilesin ki olum dediğin şey, aslında sonun başlangıcı ile bire bir.

Yazarın sayfamızdaki diğer yazıları