İnsanlığı ne zaman kaybederiz…

Park edilmez yazısının önüne park ettiğinde, karsı dairemde oturan yaşlı teyzenin ambulansa ihtiyacı olup, senin kendinden başka kimseyi önemsemediğin için ona o ambulansın senin yüzünden geç gitmesi ve bu sebeple onun canına bir şey olması durumunda insanlığımızı kaybederiz

Yayaya yeşil ışık yandığında bile durmadan insani ezercesine, üzerine sürüp birde hâklıymış gibi kafa tutup, çemkirdiğinde insanlığımızı kaybederiz.

Senin ırkından değil diye ölü bir bebek gördüğünde için sızlamıyorsa insanlığımızı kaybederiz.

Sokakta soğukta onca hayvan açken sen bırak onlara mama almayı, evde artan yemeğini bile onlara vermeyip, çöpe attığında insanlığımızı kaybederiz.

Cocuk denecek yaştaki kızları para için satıp o gencecik insanın hayatını bitirdiğimizde insanlığımızı kaybederiz.

Dini alet ederek, daha Türkçesinin ne anlama geldiğini bile merak etmeden kulaktan dolma bilgiler ile din için bin bir sekle bürünüp bir de bunun için adam öldürmeyi mubah saydığında insanlığımızı kaybederiz.

İs arkadaşımızı aşağı çekip, üstüne basarak bir parça daha kariyer ve para elde etmek için onu sattığımızda insanlığımızı kaybederiz.

Emek vererek değil de sahtekârlık ve hile ile para kazanma yollarına başvurduğumuzda insanlığımızı kaybederiz.

Saygısız ve sevgisizlikle birbirimize hitap etmeye başladığımızda, uzlaşamayacak kadar düşük seviyelere geldiğimizde insanlığımızı kaybederiz.

Sırada beklerken onca bekleyen insani umursamadan önüne kaynak yapıp öne geçmeye çalışırken insanlığımızı kaybederiz.

İnançlı olmayı ve/veya inançsızlığı, dilimize dolayarak kendimizi ustun gördüğümüzde insanlığımızı kaybederiz.

Parayı sevginin üzerine koyup, aşk değil para ilişkileri içine girdiğimizde insanlığımızı kaybederiz.

Aça, fakire, ihtiyacı olana yârdım eli uzatmak aklımız bile gelmiyorsa insanlığımızı kaybederiz.

Arsızlık, hissizlik, köse dönmece, arkadan konuşma, yalan, fitne ile yasayarak insanlığımızı kaybederiz…

İnsanlık Hindistan’a gitmekle, Kabe’yi tavaf etmekle, kilisede milyonlarca mum yakmakla, Tevrat incili kuranı okumakla değil, çevremize, insan duyarlı kendimizle barışık yaşamakla oluyor.

İnsanlığımızı tekrar hatırlayacak bir ışık umuduyla.

Yazarın sayfamızdaki diğer yazıları