Åžimdi size T.C.’deki üç farklı eÄŸitimci profilinden bahsedeceÄŸim.
1- Altmış yaÅŸlarında Cumhuriyet Hanımefendisi bir emekli öğretmen. Kırk yıl boyunca Atatürk ÇaÄŸdaÅŸ YaÅŸam Çok Programlı Lisesi’nden tutun, Kadıköy Anadolu Lisesi de dahil sayısız önemli eÄŸitim kurumunda çeÅŸitli kademelerde yöneticilik yapmış. Ama insan olamamış.
Bu ağır ulusalcı hanımefendimiz ben kendisini tanımadığım halde bugün sinsice benim herkese açık sayfama girmiÅŸ, bipolarlara dair “Ben De Bir Bipolarım” baÅŸlığıyla yazdığım, kalbi olan insanların gözyaÅŸlarına engel olamayarak okuduÄŸu hazin yazımın altına alay etmek için gülme ikonu koyup kaçmış.
Benim o gülme ikonunun bildirisi gelince kendisine “bipolarlarla ilgili yazımın nesini komik buldunuz acaba T… Hanım?” diye sormam üzerine de tek kelime etmeden beni engellemiÅŸ.
2- Kırk yaÅŸlarında Mersinli bir çember sakallı sınıf öğretmeni. Zavallı bir köpeÄŸi arabasının arkasına baÄŸlamış; gaza basıp öldürene kadar sürüklemiÅŸ; sonra elini beline koyup zafer kazanmış bir komutan edasıyla ölüsünü çiÄŸneyerek poz vermiÅŸ. Kendisine tepki gösteren insanlara ise, “siz benim kim olduÄŸumu biliyor musunuz” diye saldırarak silah çekmiÅŸ.
3- İki tane gencecik, pırıl pırıl eğitimci. Hiçbir geçerli hukukî gerekçe olmaksızın yargısız infaz edilerek Kanun Hükmünde Kararname denilen hukuk faciası araçla işlerinden atılmış. Gönül verdikleri mesleklerine dönebilmek için yaptıkları yüzlerce günlük açlık grevi süresince, o halde hapse atılmak da dahil görmedikleri eziyet kalmamış.
Bu üç eğitimci profili, bu ülkenin üç farklı sosyolojik kesiminin prototipleridir. Ulusalcı faşistlerin, islamcı faşistlerin ve gerçek yaşam hakkı mücadelecilerinin.
Ä°lk ikisi kendi kesimlerinin baÅŸ tacı saygın kiÅŸiliklerken, diÄŸer ikisi ülkenin büyük çoÄŸunluÄŸu tarafından adî suçlular, teröristler olarak nitelenen, açlık grevinde her gün “gebersinler” diye beddua edilen, sosyal medya hesaplarında iskender kebap gönderilen lanetlenmiÅŸ tipler.
Son birkaç yıldır yurdum insanının neden ve nasıl bu kadar çürüdüğünün yanıtını arıyoruz ya yana yakıla, bu sorunun yanıtı yukarıdaki ilk iki eğitimci profilinin fıtratında gizlidir.
Bu ülke insanının çoÄŸuna iki tip aÅŸağılık öğretmen modeli biçim verdi. Yarısı saygın Cumhuriyet Hanımefendisi – Beyefendisi maskelerinin altına gizledikleri ırkçılıklarıyla sözde çaÄŸdaÅŸ, aydın sınıfı ÅŸekillendirdi; diÄŸer yarısı gizli ÅŸeriat özlemleriyle yobaz sınıfı… Her ikisi de bu ülkenin çocuklarının benliÄŸine on yıllardır her türlü evrensel deÄŸerden uzak empozelerle kin ve nefret tohumları ektiler.
Her iki eğitimci modeli de gerçek yaşam hakkı değerlerinden ve savunucularından nefret ettiler. Her iki eğitimci modeli de kendi sığ yaşam algıları doğrultusunda ezberci, sorgulamayan, ötekinden nefret eden kindar nesiller yetiştirdiler emek emek.
Yukarıda anlattığım birbirinin zıttı gibi gözüken iki profil de ‘zıtların birliÄŸi’ ilkesi doÄŸrultusunda aynı çizgide buluÅŸtular. HoÅŸgörüsüzlük, sığlık, vizyonsuzluk, zalimlik ve kin çizgisinde…
Yukarıda bahsettiğim saygın Cumhuriyet Hanımefendisi öğretmenin bir bipolar hastasının acısını anlattığı yazıya sırf kendisiyle aynı dünya görüşünü taşımıyor, Ermenilerin, Kürtlerin acısını anlatıyor diye alay ikonu bırakıp kaçması ile, çember sakallı sınıf öğretmeni herifin masum bir köpeği arabasının arkasına bağlayıp öldürene kadar sürüklemesi aynı şeydir.
Her iki model de hayata düşmandır. Her ikisi de sevince, sevgiye, eşitliğe, adalete düşmandır.
İDDİA EDİYORUM: Bu ülke insanının çoğunluğunun bu kadar kara kalpli, zalim, ötekinden nefret eden kokuşmuş sürüler haline gelmesinin en büyük suçlusu çoğunluğu bu iki zihniyeti taşıyan öğretmenlerdir!
Bu ülkede yaÅŸayan ve ataları Türkler tarafından yüzbinlerce katledilmiÅŸ, halihazırda halkları en büyük zulümleri gören azınlıkların çocuklarına her sabah “NE MUTLU TÃœRKÃœM DÄ°YENE” dedirtilmesine destek veren, buna itiraz etmeyen her öğretmen, bugünün karanlık Türkiyesi’nin baÅŸ sorumlularındandır.
“Ne Mutlu Türkiyeliyim diyene” dedirtselerdi gene neyseydi. Bu ülkede milyonlarca Kürt, Ermeni, Rum çocuÄŸuna, milyonlarca Türkiyeli olan ama Türk olmayan çocuÄŸa her sabah zorla “Ne Mutlu Türk’üm diyene” dedirtilerek psikolojik iÅŸkencelerin en büyüğü çektirildi. Sonra o insanlardan kendilerine bu zulmü yapanlara sevgi saygı göstermesi beklendi.
Bu büyük işkencenin altında halihazırda kendilerinden başka kimseyi beğenmeyen, kendilerinden olmayan herkese tepeden bakan, hâlâ kendilerini bu ülkenin asıl sahibi olarak gören mağrur ve vakur Cumhuriyet Hanımefendisi Beyefendisi öğretmenlerin imzası vardır.
Ve onlar bugün bipolar hastası bir kadının acısını anlattığı yazıyla alay eder, başörtüsü yasağı gibi muhtelif yasaklarıyla kin biriktirterek kendi elleriyle emek emek yarattıkları düşman kesiminin öğretmenleri ise arabalarının arkasında sürükleyerek masum canları öldürür, kendilerine emanet edilmiş küçücük çocuklara cübbelilerinin icazetiyle tecavüz ederler.
Biz iki ateş arasında kalmış gerçek yaşam hakkı savunucuları ise kendimizi yırtarız bunlara bir gram insanlık, üç beş tane evrensel değer öğreteceğiz diye.
Evet, bu ülke pek pis kokuyor ama bu kokunun kaynağı son on beş yıldır yaşananlar değil, ülkenin doksan beş yıllık zulüm tarihinin tamamıdır.
Hoşgeldiniz yaşama Sevgili Nuriye ve Semih. O kadar azız ki iyi ki bizi eksiltmediniz.
NE MUTLU Ä°NSANIM DÄ°YENE!
- Zübükler Her Yerdedir - 9 Mart 2024
- Hepimiz Dilberiz - 28 Ocak 2024
- Bu Kadar Åžuursuzluk Akla Ziyan – Rabia Mine - 19 Ekim 2023
