“Sessizlik bazen bir bombadan ağırdır;
Çünkü o sessizlikle yaşayanlar, ölümü her sabah yeniden yaşar.”
Bazen bir savaşın başlangıcı, gecenin sessizliğini yırtan bir roketle değil; yıllar önce...
Çocuk, edebiyatta ve sanatta çoğu zaman masumiyetin, umutların, başlangıçların simgesi olarak karşımıza çıkar. Ellerine balon tutuşturulmuş, kirlenmemiş yüzüyle gökyüzüne bakan, hiç büyümeyen bir varlık…...
Bazı coğrafyalar, haritalarda hep aynı yerde durur ama zaman içinde başka başka anlamlara gelir. Filistin işte o yerlerden biridir: bir halkın toprağını kaybettiği, sesini...
Bir ülkenin çürüyen binası ve suskunlukla şekillenen rejimi üzerine
Şehrin en kalabalık caddelerinden birinin bittiği yerde. Hiç beklemedik bir şekilde karşımıza çıkıyor. Yüksek duvarları, kirlenmiş...
Devletler de insanlar gibidir der İbn Haldun: Doğarlar, büyürler, yaşlanırlar ve ölürler. Bu benzetme, kuru bir tarihsel şema değil, uygarlıkların nabzını tutan bir diyalektik...
Her devlet, kendisini anlatan bir hikâyeyle yaşar. Bu hikâyede sınırlar yalnızca coğrafi değil; belleğe, dile ve hakikate çizilir. Devlet, yalnızca yasa yapan değil; aynı...