Ekrem İmamoğlu’nun da aralarında bulunduğu 436 kişinin yargılandığı İstanbul Büyükşehir Belediyesi davasının 9 Kasım’daki duruşmasında, soruşturma aşamasında alınan ifadelerin hangi koşullarda verildiği ve tanık anlatımlarının somut delillerle ne ölçüde örtüştüğü tartışıldı. İki tanık, itirafçı sanık Recep Taşçı’nın baskı altında ifade verdiğini kendilerine anlattığını mahkemeye taşırken, daha önce dinlenen gizli tanıkların doğrudan gözleme dayanmayan beyanları da yeniden gündeme geldi. Tutuklu sanıklar, haklarındaki suçlamaların görev ve yetkileriyle, teknik kayıtlarla ve tanık anlatımlarıyla çeliştiğini savunarak tahliyelerini istedi. Mahkeme, tutukluluk değerlendirmeleri tamamlanmadan duruşmayı 10 Kasım’a erteledi.
İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne yönelik soruşturma kapsamında açılan ve Silivri’deki Marmara Ceza İnfaz Kurumları yerleşkesinde görülen davanın 9 Kasım Pazartesi günkü duruşmasında, tanık ifadeleri ile iddianamede yer alan suçlamalar arasındaki uyuşmazlıklar öne çıktı. Saat 11.45’te başlayan duruşmada tutuklu sanıklar salona getirildi, İBB Başkanvekili Nuri Aslan da izleyiciler arasında yer aldı. Gün içinde yayımlanan haberlerde tutuklu sanık sayısı 46 olarak aktarılırken, önceki haberlerde 53 olarak belirtilen sayının hangi ara kararlar sonucunda değiştiğine ilişkin ayrıntılı bilgi verilmedi.
Davanın üçüncü celsesinde dinlenmesi planlanan 69 müşteki, tanık ve gizli tanıktan 47’sinin ifadelerinin önceki oturumlarda tamamlandığı bildirildi. Yargılamanın bu aşamasında mahkeme, yalnızca sanıkların kendilerine yöneltilen suçlamalara ilişkin savunmalarını değil, soruşturma dosyasının oluşumunda belirleyici olan tanık beyanlarının güvenilirliğini de değerlendirmek durumunda. Özellikle etkin pişmanlık kapsamında verilen ifadelerin hangi koşullarda alındığı, gizli tanıkların anlattıkları olayları doğrudan bilip bilmediği ve suçlamaların bağımsız belgelerle desteklenip desteklenmediği, duruşmaların temel tartışma konuları arasında bulunuyor.
İtirafçı Sanığın Baskı Altında İfade Verdiği İddiası
Duruşmada Medya AŞ çalışanları Tugay Düzgün ve Ali Kaan Yurt’un anlatımları, itirafçı sanık Recep Taşçı’nın soruşturma aşamasında verdiği ifadelerin koşullarını yeniden gündeme taşıdı. Düzgün, Taşçı’nın ifade verdikten sonra çalışanları bir odada topladığını, kendilerine baskı altında bulunduğunu ve iki çocuğu olduğu için ifade vermek zorunda kaldığını söylediğini anlattı. Ali Kaan Yurt da Taşçı’nın iddianamenin ortaya çıktığı ilk günlerde kendilerine benzer açıklamalarda bulunduğunu belirtti. İki tanık, söz konusu konuşmalara başka çalışanların da tanıklık ettiğini ifade etti.
Savunma avukatları, bu anlatımlar üzerine Düzgün’e Taşçı’nın baskı nedeniyle gerçeğe aykırı ifade verdiğini açıkça söyleyip söylemediğini sordu. Düzgün, Taşçı’nın böyle kesin bir açıklamada bulunmadığını, yalnızca baskı altında olduğunu ve çocukları nedeniyle ifade vermek zorunda kaldığını anlattığını belirtti.
Bu ayrım, tanık ifadelerinin hukuki değeri bakımından önem taşıyor. Düzgün ve Yurt’un mahkemede aktardıkları, Taşçı’nın kendilerine söylediğini ileri sürdükleri sözlerden oluşuyor. Dolayısıyla bu anlatımlar, ifade verme koşullarının araştırılmasını gerektiren bir iddia ortaya koymakla birlikte, Taşçı’nın soruşturma aşamasında gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu tek başına kanıtlamıyor. Bunun belirlenebilmesi için ifade tutanaklarının, ilgili kişilerin anlatımlarının ve varsa bunları destekleyen diğer delillerin birlikte incelenmesi gerekiyor.
İddianamede Taşçı’ya atfedilen ihale süreçlerine ilişkin suçlamalar da bu tartışmanın bir parçasını oluşturuyor. İhale belgeleri, kurum içi yazışmalar, mali kayıtlar ve tanık beyanlarının birbirleriyle karşılaştırılması, anlatılan olayların hangi somut işlemlere dayandığının belirlenmesi açısından önem taşıyor. Böylece soruşturma sırasında verilen bir ifadenin yalnızca içeriği değil, hangi koşullarda alındığı ve bağımsız kanıtlarla desteklenip desteklenmediği de yargılamanın konusu haline geliyor.
Avukat Didem Kılıç’ın Anlatımı: Kişisel Husumet İddiası
Duruşmada dinlenen avukat Didem Kılıç’ın açıklamaları, soruşturma dosyasındaki bazı beyanların kişisel ve mesleki anlaşmazlıklardan etkilenmiş olabileceği iddiasını gündeme getirdi. Kılıç, geçmişte birlikte çalıştığı bir kişiyle yaşadığı uyuşmazlığın, Ekrem İmamoğlu’nun tutuklu avukatı Mehmet Pehlivan hakkında verilen beyanlara yansıdığını ileri sürdü.
Kendisinin söz konusu anlaşmazlık nedeniyle uzun süre mağdur edildiğini anlatan Kılıç, Mehmet Pehlivan’ı tanımadığını, onun tarafından yönlendirilmediğini ve herhangi bir müvekkilin talebiyle soruşturma dosyasına dahil olmadığını söyledi. Kılıç’ın anlatımında, kişisel bir uyuşmazlığın başka bir kişiye yöneltilen suçlamanın dayanağı haline gelip gelmediği sorusu öne çıktı.
Tanık beyanlarının değerlendirilmesinde anlatılan olayın içeriği kadar, tanığın ilgili kişilerle ilişkisi ve olası çıkar çatışmaları da önem taşıyor. Kılıç’ın dile getirdiği husumet iddiasının doğruluğu henüz kesinleşmiş değil. Ancak bu iddianın dosyadaki diğer ifadeler ve belgelerle karşılaştırılması, Mehmet Pehlivan’a yöneltilen suçlamaların dayanaklarının açıklığa kavuşturulması bakımından önem taşıyor.
Gizli Tanıkların Anlatımları Ve Doğrudan Bilgi Sorunu
İBB davasında önceki hafta dinlenen Gürgen ve Zeytin kod adlı gizli tanıkların ifadeleri, 9 Kasım’daki yargılamada da tartışılan konular arasında yer aldı. Bu tanıkların kendilerine yöneltilen bazı sorulara olayları doğrudan görmediklerini, konu hakkında bilgilerinin bulunmadığını veya anlatılanları başkalarından duyduklarını belirterek yanıt verdikleri aktarıldı. Gürgen’in neden gizli tanık olmayı tercih ettiği yönündeki soruya yanıt vermek istemediğini söylemesi de önceki duruşmalarda dikkat çeken gelişmelerden biri oldu.
Gizli tanıklık, kimliğinin açıklanması halinde güvenliği tehlikeye girebilecek kişilerin korunması amacıyla başvurulabilen hukuki bir yöntem. Bununla birlikte tanığın kimliğinin gizlenmesi, beyanlarının doğruluğunun ve güvenilirliğinin sorgulanmasını ortadan kaldırmıyor. Özellikle tanığın doğrudan görmediği bir olayı başkalarından duyduğu biçimiyle aktarması durumunda, anlatılan olayın zamanı, yeri, ilgili kişileri ve başka delillerle desteklenip desteklenmediği belirleyici hale geliyor.
Gürgen ve Zeytin’in ifadelerindeki belirsizlikler, bütün anlatımlarının gerçeğe aykırı olduğu anlamına gelmiyor. Ancak hangi bilginin doğrudan gözleme, hangisinin başka kişilerden aktarılan sözlere dayandığının ayrıştırılması gerekiyor. Ceza yargılamasında bu ayrım, özellikle tutukluluk gibi kişi özgürlüğünü doğrudan etkileyen kararların dayanakları bakımından önem taşıyor.
Mahkeme tarafından dinlenmesi beklenen İlke ve Martı kod adlı diğer gizli tanıklar ise 9 Kasım günü öğle saatlerine kadar yayımlanan duruşma aktarımlarına göre henüz ifade vermemişti. İlke kod adlı gizli tanığın önceki beyanlarından ve gizli tanıklık statüsünden vazgeçtiği yönünde siyasi açıklamalar yapılmış olsa da bu iddianın mahkeme kayıtlarındaki güncel hukuki durumla doğrulanması gerekiyor. Söz konusu tanıkların önceki anlatımlarını sürdürüp sürdürmeyecekleri ve savunmanın sorularına verecekleri yanıtlar, yargılamanın sonraki aşamalarında açıklığa kavuşturulacak.
Tutuklu Sanıklar Suçlamaların Somut Dayanaklarını Sorguladı
Günün ilerleyen saatlerinde tanıkların dinlenmesinin ardından tutuklu sanıkların tahliye taleplerinin alınmasına geçildi. Beylikdüzü Belediye Başkanlığı görevinden uzaklaştırılan Mehmet Murat Çalık, kendisine yöneltilen suçlamaların görev tanımı ve yetkileriyle örtüşmediğini savundu. Suçlamaya konu edilen dönemde imardan sorumlu belediye başkan yardımcısı olarak değil, şehir plancısı ve belediye başkan danışmanı olarak görev yaptığını belirten Çalık, sahip olmadığı yetkiler üzerinden suçlandığını söyledi.
Çalık, herhangi bir suç yapılanmasının içinde bulunmadığını, kamu görevini yürütürken mesleki ilkelerini gözettiğini ve hukuka aykırı gördüğü uygulamalara karşı çıktığını ifade etti. Tutukluluğunun devamına ilişkin kararın sağlık durumu ve yaşam hakkı bakımından ağır sonuçlar doğurabileceğini belirterek tahliyesini istedi. Savunmasında öne çıkan konu, iddianamede kendisine atfedilen işlemler ile görev yaptığı dönemde sahip olduğu idari yetkiler arasındaki ilişkinin somut belgelerle ortaya konulması gerekliliği oldu.
Tutuklu sanık Zafer Keleş de hakkındaki para alışverişi iddialarını reddetti. Kendisini suçlayan kişinin anlatımlarının telefon baz kayıtlarıyla uyuşmadığını ileri süren Keleş, yaklaşık on sekiz aydır gerçeğe aykırı suçlamalar nedeniyle tutuklu bulunduğunu savundu. Baz kayıtlarının hangi tarihlerde, hangi konumlarda ve hangi kişiler arasında iletişim kurulduğunu göstermesi bakımından teknik delil niteliği taşıdığını belirten savunmanın iddiası, tanık anlatımlarının bu kayıtlarla karşılaştırılması gerekliliğini gündeme getirdi.
Keleş’in ileri sürdüğü çelişkinin bulunup bulunmadığı, ilgili teknik kayıtların ve tanık ifadelerinin birlikte incelenmesiyle belirlenebilecek. Ancak savunmanın işaret ettiği bu uyuşmazlık, yalnızca kişisel bir itiraz değil, suçlamaların dayandırıldığı anlatımların doğrulanması bakımından mahkemenin değerlendirmesi gereken somut bir iddia oluşturuyor.
Şişli Belediye Başkanlığı görevinden uzaklaştırılan Resul Emrah Şahan ise yaklaşık yirmi aydır cezaevinde bulunduğunu belirterek suçlamaları kabul etmedi. İlk savcılık ifadesinden geri adım atmadığını söyleyen Şahan, duruşmalarda dinlenen tanıklara kendisinin herhangi bir kişiyi yönlendirip yönlendirmediğini ve kişisel çıkar elde edip etmediğini sorduğunu anlattı.
Şahan’ın aktarımına göre kendisini tanımayan tanıklar daha önce görmediklerini, tanıyanlar ise kendilerinden herhangi bir talepte bulunmadığını söyledi. Bu anlatımların kendisine yöneltilen suçlamaları desteklemediğini savunan Şahan, herhangi bir kişisel menfaat ilişkisinin ortaya konulamadığını belirterek tahliyesini istedi. Böylece Şahan’ın savunmasında da tanıkların mahkeme önündeki beyanları ile iddianamede ileri sürülen suçlamalar arasındaki ilişkinin açıklığa kavuşturulması talebi öne çıktı.
Tutukluluk Kararları Ve Yargılamanın Siyasi Boyutu
İBB davası, belediye yönetimine ilişkin mali ve idari suçlamaların ötesinde, Türkiye’de yargı bağımsızlığı, seçilmiş yöneticilerin görevlerinden uzaklaştırılması ve siyasi rekabet koşulları bakımından da tartışılıyor. Ekrem İmamoğlu’nun da aralarında bulunduğu sanıklar, haklarındaki suçlamaları reddederken davanın siyasi amaçlarla yürütüldüğünü savunuyor. Uluslararası insan hakları kuruluşları da yargılamayı Türkiye’de muhalefet üzerindeki baskılar ve adil yargılanma hakkı bağlamında değerlendiriyor.
Savcılığın iddianamede ileri sürdüğü suçlamalar ile sanıkların ve insan hakları kuruluşlarının değerlendirmeleri birbirinden ayrı hukuki ve siyasi konumları ifade ediyor. Bu nedenle davanın niteliğinin belirlenmesinde suçlamaların somut delillerle desteklenmesi, tanıkların güvenilirliğinin sınanması, savunmanın delillere erişebilmesi ve tutukluluk kararlarının gerekçelendirilmesi önem taşıyor.
Özellikle uzun süredir tutuklu bulunan sanıkların tahliye talepleri, kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkı bakımından ayrı bir değerlendirme gerektiriyor. Tutuklama, kesinleşmiş bir mahkûmiyet kararının yerine geçen bir ceza değil, ceza yargılamasında belirli koşullar altında uygulanabilen geçici bir koruma tedbiri. Bu nedenle tutukluluğun devamına ilişkin kararların, suçlamaların ağırlığının yanı sıra somut kaçma veya delilleri karartma tehlikesi ve daha hafif tedbirlerin yeterli olup olmayacağı bakımından da gerekçelendirilmesi gerekiyor.
9 Kasım’daki duruşmada Mehmet Murat Çalık, Zafer Keleş ve Resul Emrah Şahan’ın da aralarında bulunduğu tutuklu sanıklar, kendilerine yöneltilen suçlamaları reddederek tahliyelerini istedi. Mahkeme, tahliyeye ilişkin bütün beyanlar tamamlanmadan duruşmayı 10 Kasım Salı gününe erteledi. Gün sonunda yeni bir toplu tahliye kararı açıklandığına ilişkin doğrulanmış bilgi bulunmuyordu.
Tanıkların Söyledikleri İle Belgelerin Gösterdikleri
Silivri’de 106’ncı duruşma günü sona ererken, yargılamanın merkezinde soruşturma aşamasında alınan ifadeler ile mahkeme önünde ortaya çıkan anlatımlar arasındaki farklılıklar bulunuyordu. Bir tarafta baskı altında ifade verdiğini söylediği aktarılan bir itirafçı sanık, diğer tarafta doğrudan görmediği olayları duyumlara dayanarak anlattığı belirtilen gizli tanıklar vardı. Tutuklu sanıklar ise suçlamaların görev tanımları, telefon kayıtları ve tanıkların mahkeme önündeki açıklamalarıyla örtüşmediğini savunuyordu.
Bu iddiaların hiçbiri, yalnızca ileri sürülmüş olması nedeniyle kesinleşmiş olgu olarak kabul edilemez. Ancak aynı nedenle, savunmanın gösterdiği çelişkiler de incelenmeden geçiştirilemez. İddia makamının suçlamaları kanıtlama yükümlülüğü, mahkemenin hem sanıkların aleyhindeki hem de lehindeki delilleri değerlendirme sorumluluğu ve savunmanın tanıkları sorgulama hakkı, ceza yargılamasının temel güvencelerini oluşturuyor.
İBB davasında önümüzdeki duruşmaların yalnızca tutuklulukların devam edip etmeyeceği bakımından değil, iddianamenin dayandığı anlatımların hangi somut kanıtlarla doğrulandığı bakımından da önem taşıdığı görülüyor. Çünkü tanık beyanlarının birbirleriyle çeliştiği, bazı anlatımların doğrudan bilgiye dayanmadığı ve sanıkların teknik kayıtlarla uyuşmazlıklar bulunduğunu ileri sürdüğü bir yargılamada, bu sorunların giderilmesi mahkemenin vereceği kararların hukuki güvenilirliği açısından belirleyici olacak.
Silivri’de tanıkların söyledikleri, söylemedikleri ve doğrudan bilmedikleri olaylar mahkeme önünde tartışılmaya devam ederken, aylarca tutuklu bulunan sanıkların özgürlüklerinden yoksun bırakılmasının gerekçeleri de yeniden değerlendiriliyor. Peki, bir ceza yargılamasında suçlamaların dayanağı olan tanık anlatımları mahkeme önünde sorgulandıkça, bu anlatımlarla desteklenemeyen iddialar ve devam eden tutukluluklar hangi somut delillerle gerekçelendirilecek?
- NHA / Anadolu Ajansı (AA), ANKA Haber Ajansı, Cumhuriyet, Artı Gerçek, BirGün, Gazete Kalem, Tele3 Haber, Açık Silivri, İstanbul Yargılıyor, Fatoş Erdoğan, Burcu Uğur, Medyascope, Yeni Şafak, İnsan Hakları İzleme Örgütü (Human Rights Watch)












