Ekrem İmamoğlu’nun danışmanı Necati Özkan’ın yargılandığı “siyasi casusluk” davası, iddianamenin dayandığı verilerin niteliği, bilirkişi raporları ve siyasal bağlamı üzerinden ciddi bir meşruiyet tartışmasına dönüşürken; dava, hukuki olmaktan çok politik bir hesaplaşma olup olmadığı sorusunu yeniden gündeme taşıyor.
İddianameye Yönelik Sert Eleştiriler: “Hakikat Dışı Ve Mesnetsiz”
İstanbul 25. Ağır Ceza Mahkemesi’nde 11 Mayıs’ta görülecek davanın sanıklarından Necati Özkan, kamuoyuna “Hakikat Mektupları” başlığıyla yaptığı açıklamada iddianameyi “son yılların en hakikat dışı davalarından biri” olarak nitelendirdi. Özkan, davanın temelini oluşturan suçlamaların somut delillere dayanmadığını, aksine çelişkili ifadeler ve zayıf varsayımlar üzerinden kurgulandığını savundu.
Özkan’a göre sürecin başlangıç noktası, bir iş insanının tutuklandıktan aylar sonra verdiği ve “soyut, çelişkili” olarak tanımlanan ifadeler. Bu ifadeler üzerinden 2019 yerel seçim kampanyasının kriminalize edilmeye çalışıldığı iddiası, davanın siyasi arka planına ilişkin tartışmaları derinleştiriyor.
Teknik Bulgular Ne Söylüyor? “Darkweb”e Sızmış Eski Veriler
Davada kritik önemde olduğu belirtilen 17 e-postaya ilişkin teknik analizler ise iddianamenin dayanağını tartışmalı hale getiriyor. 5 Şubat 2026 tarihli uzman mütalaası ve 2 Mart 2026 tarihli bilirkişi raporuna göre söz konusu verilerin 2008–2019 yılları arasında “darkweb” ortamına sızdırıldığı tespit edildi.
Özkan, bu bulguların davanın temel dayanağının “zaten dolaşımda olan eski veriler” olduğunu açıkça ortaya koyduğunu belirtiyor. Bu durum, dijital delillerin güvenilirliği ve bağlamından koparılarak kullanılıp kullanılmadığı sorusunu da beraberinde getiriyor.
“Mozaik Sır Teorisi” Ve Hukuki Sınırlar Tartışması
İddianamede yer alan “Mozaik Sır Teorisi” gibi akademik kavramlara yapılan atıf, davanın hukuki çerçevesine ilişkin eleştirilerin merkezinde yer alıyor. Özkan, bu yaklaşımın gazetecilik, araştırma ve siyasi analiz faaliyetlerini dahi “casusluk” kapsamına sokabilecek genişlikte yorumlandığını ifade ediyor.
Uzmanlara göre bu tür teorik çerçevelerin ceza yargılamasında kullanımı, hukukun öngörülebilirliği ve suçun unsurlarının açıklığı ilkeleri açısından tartışmalı bir alan yaratıyor.
Tahliyeler Ve “Başlamadan Bitmiş Dava” İddiası
Kamuoyunda “İBB davası” olarak bilinen bağlantılı dosyada 30 Nisan 2026’da dokuz sanığın tahliye edilmesi de Özkan’ın savunmasında önemli bir yer tutuyor. Özkan, bu gelişmenin benzer isnatların hukuki dayanaktan yoksun olduğunu gösterdiğini savunarak davayı “başlamadan bitmiş” olarak nitelendiriyor.
Sahada ve kamuoyunda ise davaya ilişkin farklı yorumlar öne çıkıyor. Bazı çevreler, Özkan’ın geçmişteki açıklamalarının ve özellikle sembolleşen çıkışlarının bu süreci tetiklemiş olabileceğini ileri sürerken; diğer değerlendirmeler davayı daha geniş bir siyasal bağlam içinde, “yargı yoluyla baskı” tartışmalarıyla birlikte ele alıyor.
Hukuk, Algı Ve Siyaset Kesişiminde Bir Dava
Necati Özkan davası, yalnızca bireysel bir yargılama olmanın ötesinde; Türkiye’de hukuk, siyaset ve kamuoyu algısının nasıl kesiştiğini gösteren örneklerden biri olarak öne çıkıyor. Davanın seyri, hem dijital delillerin kullanımına ilişkin standartları hem de siyasi davalara yönelik toplumsal güveni doğrudan etkileme potansiyeli taşıyor.
Özkan ise 42 yıllık mesleki geçmişine atıf yaparak hukuka olan inancını koruduğunu belirtirken, tüm teknik raporların kamuoyu tarafından incelenmesi çağrısında bulunuyor. Sürecin nasıl sonuçlanacağı kadar, nasıl yürütüldüğü de Türkiye’de hukuk devleti tartışmalarının merkezinde kalmaya devam edecek gibi görünüyor.
- TB / Necati Özkan’ın “Hakikat Mektupları” başlıklı açıklaması
