Sarsak sonbaharda bir sıcak zaman, sırılsıklam bir akşam, küflenmiş bir mutsuzluk. Ağırlaşan yüküyle beklemede yarının günleri… Karanlık şafaklar sökmeyince aydınlanmıyor viral hayatlar. Akut evreye...
Az sonra güneş doğacaktı. Sokak köpekleri, kediler hiç uyumamış gibiydi. Duvar dibinde sabahlayan bir öksüz. Deli gibi çalışıp ölü gibi yatan, gece vardiyasından dönen...
Olmadığım gibi görünemem. Elli yedi yıldır iyiden, güzelden, haklıdan yana bir yolda yürüyorum. Özgürlüğün büyüleyen düşünsel dünyası... Bitirilmese de o yolda olmak bile güzel....
Tadı başka bir serinlik başladı, kısaldı ışıyan günler. Soluğu tökezleyen gecelerin yalnızlığı uzadıkça uzadı. Ufukta binlerce yeni günü bekliyor şafaklar.
Mırıltısına kulak vermiyorum konuşmayan dünyanın....
