Başlarken:
Esenlik veren her şeyi yitirince çekilmez olur dünya. Oysa topladığımız birikimin yükseliş anı da vardır. Kuru bir yaprak gibi savrulmadan, hayat uzatır elini. Acıların...
Sarıldığımız fay hatlarıyla her gün bir yerlerimiz kırılıyor, depremlerde ölüyor, sellerde boğuluyoruz. Kader diye diye Tanrı'yı da kızdırdılar, gözden çıkardı ülkeyi! Yaşamak zorunda bırakıldığımız...
Sarsak sonbaharda bir sıcak zaman, sırılsıklam bir akşam, küflenmiş bir mutsuzluk. Ağırlaşan yüküyle beklemede yarının günleri… Karanlık şafaklar sökmeyince aydınlanmıyor viral hayatlar. Akut evreye...
Az sonra güneş doğacaktı. Sokak köpekleri, kediler hiç uyumamış gibiydi. Duvar dibinde sabahlayan bir öksüz. Deli gibi çalışıp ölü gibi yatan, gece vardiyasından dönen...
Olmadığım gibi görünemem. Elli yedi yıldır iyiden, güzelden, haklıdan yana bir yolda yürüyorum. Özgürlüğün büyüleyen düşünsel dünyası... Bitirilmese de o yolda olmak bile güzel....
