402 sanıklı İBB davasında, aralarında Ekrem İmamoğlu’nun da bulunduğu tutuklular için tahliye talepleri 2 Nisan’da değerlendirilecek; mahkemenin takvimi uzarken, yargılamanın kapsamı ve süresi adil yargılanma tartışmalarını yeniden gündeme taşıyor.
Yargılama Takviminde Sıkışma Ve Erteleme
İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne yönelik davada yeni bir ara süreç başlatıldı. Mahkeme heyeti, tutuklu sanıkların tahliye taleplerine ilişkin ilk kapsamlı değerlendirmeyi 2 Nisan’da yapacağını duyurdu. Yargılamanın başlangıcında nisan sonuna kadar savunmaların tamamlanması hedeflenirken, gelinen aşamada bu takvimin sarkacağı açık biçimde ifade edildi.
Mahkeme başkanının açıklamaları, dosyanın büyüklüğü ve sanık sayısının yargılamayı fiilen uzattığını ortaya koyuyor. Bu durum, uzun süredir kamuoyunda tartışılan “makul sürede yargılanma” ilkesinin bu dosya özelinde nasıl işletileceği sorusunu da yeniden gündeme getiriyor.
Savunma Hakkı İle Usul Arasında Denge Arayışı
Mahkeme heyeti, tutukluluk incelemesini dosya üzerinden yapmak yerine, sanık müdafilerine söz hakkı tanıyarak gerçekleştirme kararı aldı. Önümüzdeki hafta salı, çarşamba ve perşembe günleri yalnızca henüz savunması alınmamış sanıkların avukatlarına tahliyeye ilişkin beyan sunma imkânı verilecek.
Ancak yüzlerce sanığın bulunduğu bir dosyada bu sürenin sınırlı tutulacak olması, savunma hakkının etkin kullanımı açısından yeni bir tartışma başlığı yaratıyor. Mahkemenin hız ile usul güvenceleri arasında kurmaya çalıştığı denge, davanın seyrini belirleyecek kritik eşiklerden biri olarak öne çıkıyor.
Toplu Yargılama Ve Adil Yargılanma Tartışmaları
402 sanıklı bu geniş kapsamlı dava, Türkiye’de toplu yargılamaların doğası gereği ortaya çıkan yapısal sorunları bir kez daha görünür kılıyor. Özellikle tutuklu yargılanan sanıklar açısından, periyodik tutukluluk incelemelerinin gecikmesi veya sınırlı biçimde yapılması, uluslararası hukuk standartları bakımından eleştiri konusu olmayı sürdürüyor.
2 Nisan’da yapılacak değerlendirme, yalnızca bireysel tahliye taleplerine ilişkin bir ara karar olmanın ötesinde, davanın genel yönüne dair önemli bir işaret olarak okunacak. Verilecek kararlar, hem yargı pratiği hem de siyasal iklim açısından yakından izlenecek.
