Vazgeçme! (k)

Bazen çok zorlanabiliyoruz vazgeçmekten.. Benim çok zorlandığım zamanlarım sıkça oldu.
Hala öğrenemedim bu muhteşem duyguyu yönetmeyi. Bu muhteşem duygu diyorum çünkü; yönetmeyi öğrenememiş bile olsam mahiyetini biliyorum.
Şimdi de size anlatacağım.

Terzi kendi söküğünü dikemez derler amma bence terzi de kendi söküğünü dikmeli; Aşçı da en güzel yemekleri kendi için yapmalı…

Vazgeçmek Özgürlüktür, Ruhsal olarak da özgürlüktür fikirsel olarak da..

Ben eski kıyafetlerinden ve eski eşyalarından vazgeçemeyen bir insandım. Kıyamıyordum ya. Sanki atılmamalılar giderlerse üzüleceklerdi.
Fakat yeni yer de açılamıyordu .. Yeni kıyafetler geliyor yeni tabaklar yeni halılar ama diğerleri de duruyordu. Böylece rahatsız edici bir karmaşa da buluyordum kendimi..
Sonra bir şey oldu ve ben değiştim. İyi ki değiştim.
Vazgeçmem gerekenlerden vazgeçmediğim sürece kalabalık ve kargaşa dolu bir ortamda bulacağımı kendimi öğrendim. Onları ihtiyacı olanlarla paylaşıp daha işe yarar hale getirmenin mutluluğunu da yaşadım ve aslında çok da rahatladım.
Hem de yenilerle daha fazla zaman geçirebildim.

Sonra İnsanlardan vazgeçmeyi de öğrenmeye başladım ben.
İşte bu anlamda belki henüz tamamlayamadığım bir yoldayım.
İyi gidiyorum kanımca.

Ruhuma iyi gelemeyenleri veya iyi geldiği halde olmaması gerekenleri artık göz bebeğinden tanıyorum. Hemen vazgeçemiyorum; çünkü seslerini seviyorum bakışlarını seviyorum ve şu an düşündüğümde bir sürü seçenek bile vardır; ama sıralamayacağım. Çünkü gerek yok.

Gitmesi gerekenlerden siz zamanında vazgeçemezseniz büyük ve sancılı bir sınavda buluverirsiniz kendinizi. Sonra kaygı bozuklukları ve sinirsel bir sürü hastalıklarla uğraşırsınız. ( bu konuda çok yakından birini tanıyorum da)

Sevgiyle vedalaşın; Sevgiyle özgür bırakın…
Gitmesi gerekiyorsa kalması için ısrar etmeyin lütfen.
Kalmayacak zaten Kalırsa da büyük bir sınav…Gerek yok
Yaşadıklarımızdan ders almayı öğrenmek zorundayız..
Vazgeçmek duygusunun neler yarattığını biliyorum ben.
Kaybetmek gibi acı veren bir başka duyguyu tetikliyor; ağlamak geliyor içinizden bunalımlı zamanlar… ama bunları yaşamanıza da gerek yok ki…

Olması gerekenlerin ve doğru insanların yanınızda, hayatınızda var olmaları için önce sizin vazgeçmeniz gerekiyor. Sonra biraz ortalığı toplayıp o güzel sağlıklı günlere kapıları arkasına kadar açmanız…
Zor değil desem yalan olur ama zaten en güzel yaşamlar zorluklar aşılınca olmuyor mu? Kolay olanlar o kadar da güzel olmuyor sanki…

” Sevgiyle seni özgür bırakıyorum…. senden vazgeçmeyi seçiyorum. Kapılarımı senden sonra sağlıklı ve huzurlu günlere açıyorum…..”

Önce kendimi sonra da sizi seviyorum…

Yazarın sayfamızdaki diğer yazıları