Ceylin Bize Bir Şeyler Söylüyor…

Benim en büyük derdim, açık yeşil renkli pastel boyamın bitmesiydi.Çimenleri onunla çizerdim ben,ağaçları koyu yeşille boyasam da olurdu.Güneş zaten sarının her tonuyla boyanıyordu ama benim en büyük derdim açık yeşil renkli pastel boyamın bitmesiydi.

Neden biliyor musun?

Özgürce koşabiliyordum o çimlerde, oyun parklarında piknik alanlarında hep koşup oynayacağım o çimlerden vardı. Büyüyünce çocuklarımı götürecektim o çimlere… piknik alanına, oyun parklarına. Ama benim açık renkli yeşil pastel boyam bitti.

Hayatımın en büyük derdi buydu.

Ben 10 yaşındaydım. Ben daha dünyayı yeni yeni fark etmeye çalışan bir kız çocuğuydum. Bu hafta sonu sınıf arkadaşım Özge’nin doğum günü vardı. Anneme söyledim Ona güzel bir hediye alalım diye. Çünkü Ayşe benim doğum günümde bana çok güzel bir hediye almıştı.

En büyük sıkıntıyı geçen gün yaşadım. Sınavım vardı ve gece kalemimin ucunun bittiğini fark ettim. Ya sabah kırtasiye kapalı olursa, sınava kalemsiz girmek zorunda kalırsam diye yatağımda saatlerce ağladım. Benim en büyük sıkıntılarım bunlardı.

Ben kim miyim?
Ben artık o çimenlerde koşmayı hayal edemeyen Ceylin’im.
Ben üç gün önce nefesi sonlandırılan, artık hayallerine derman olunamayacak Ceylin’im.
Ben yıllar boyunca anne babamdan akacak göz yaşlarının sahibiyim.
Ben her doğum gününde beni hatırlayacak Ayşe’nin sınıf arkadaşıyım. O hediyeyi hiç bir zaman veremeyecek olan Ceylin.

Şimdi soruyorum size Ş.T. ile kocası 37 yaşındaki S.T. değer miydi?

Suçum neydi? Anneme şikayet etseydiniz, bir çaresini bulurdu, hep buldu çünkü.

Ben sizin 3 yaşındaki çocuğunuzun park arkadaşıydım.

Ne olacak şimdi benim açık yeşil renkli pastel boyam?

Ne olacak benim çizemeyeceğim çimenlere?

CEYLİN…

Bunları da beğenebilirsin Yazarın diğer kitapları

%d blogcu bunu beğendi: